Fenny’s weblog

NL: Maandagmorgen om 5 uur op, met de camper richting Dooitze en Greetje. Daar parkeer ik de camper, drink een bakje koffie mee waarna Dooitze me afzet op het station in Groningen. Een prima treinreis verder, ook bij het inchecken gaat alles prima. Zelfs mijn 2e koffer meenemen was geen probleem, ondanks dat ze wel erg zwaar waren. De vlucht was prima (ondanks wat vertraging bij de start), een beetje kunnen schrijven aan week 7, heb 2 films gekeken en ook genoten van het mooie uitzicht met de nodige foto’s. In Calgary was het erg druk, er kwamen toevallig veel vluchten aan op ongeveer hetzelfde tijdstip. Richard pikte me op, hij heeft lang moeten wachten. Bij de immigratiedienst Fenny’s werkvergunning ingeleverd en we reden richting Jantina en Richards huis. Daar veel gekletst over de voorgaande en de komende weken, india’s gegeten en om 9 uur (5 uur Ned tijd) te bed. Het was vooral een erg emotionele dag, alleen op reis naar waar onze toekomstdroom leek verder te gaan. En dat is knap lastig gebleken, vooral het besef dat je alles voor de eerste keer zonder Fenny op stap gaat, beslissingen neemt, etc. Dit zal nog wel een tijd zo blijven….., ook dit is goed. Het zou niet goed zijn lijkt me als ik er geen last van had gehad.

Dinsdag neemt Richard me mee richting Rocky Mountain House, zet me af bij Oom Dick waar we samen nog mee lunchen. Daarna de auto uit de sneeuw zien te krijgen en de verzekering aanpassen (d.w.z. Fenny uitschrijven) en activeren. Vandaar naar Tante Elly gereden, waar opnieuw het ontvangst hartelijk was met vele ‘hugs’ vanuit Nederland. Spullen uit de auto gehaald, bijgekletst onder een maaltijd en vermoeid te bed. Pas nu begin ik te merken hoe moe ik eigenlijk ben. Naast de drukte van vorige week inclusief alle emoties heb ik behoefte om het even kalm aan te doen.

De woensdagochtend neem ik maar even de tijd voor mezelf en werk wat mails en het weblog bij. En ik kom er achter dat het beltegoed alweer op is, heb het toestel bijna niet gebruikt op een paar SMS-jes na. Het wordt tijd om hier maar eens naar een ander abonnement te kijken. Voorlopig kan ik even geen berichten versturen. Het lukt me om een mobiele telefoon te
vinden die bij mijn situatie past en die ik kan updaten via internet dus wereldwijd. Als je dit nummer wilt mail me dan maar even. En verder de stapel post langs, de meeste dingen zijn snel geregeld, bank, verzekeringen, kentekenplaat, accountant en de gezondheidszorg uitschrijven voor Fenny. Lastig, lastig. Verder ligt er nog een brief van de Ford gagrage: er zit een fout in de auto die voor ellende kan zorgen, of ik maar langs wil komen om dit te laten herstellen?

Ga ik wel doen binnenkort. Fenny en ik waren toch al van plan om voor een nieuwere auto te gaan kijken, maar dit komt later wel dit jaar. Dan op pad om voor huisvesting te gaan kijken, ik had al met enkele makelaars contact gehad. Heikel punt blijft de beschikbaarheid van internet, ik moet me beperken tot zoeken binnen Rocky Mountain House zélf. Daarbuiten is wel draadloos beschikbaar maar dit is nog niet stabiel en snel genoeg. Elly en ik rijden bij diverse huizen langs die via een makelaar te koop zijn, maar de meeste huizen vallen nogal tegen: te oud/vervallen, te ingeklemd tussen andere huizen, etc etc. Bij toeval rijden we langs een huis in een mooie buitenwijk die te koop staat via eigen verkoop. Een prachtig gerenoveerd huis met ruime tuin en mooi uitzicht op de bergen. Hier ga ik mijn pijlen maar eens op richten.

Ook de donderdag zit vol met kleine klusjes en informatie inwinnen over procedures rondom huisaankoop, nogmaals de bank langs voor de laatste info over de mogelijke huisaankoop. De grootste papier klussen zijn nu gedaan. ’s Avonds nog bij Familie Konynebelt langs, altijd gezellig. Ondanks alle emoties merk ik dat het goed voelt om naar een huisje te kijken, net alsof ik de droom toch wat invervulling kan laten gaan van ons tweetjes. En Tante Elly geeft alle support, zij weet ook in de geest van Fenny te handelen en kan haar eigen ‘ei’ daar ook in kwijt.

Vrijdag heb ik een afspraak met de Ford garage, dan wordt kosteloos het onderdeel uit de auto vervangen. Verder heb ik nog wat muziek van de uitvaart voor Elly gekopieerd, zij heeft geen computer en moet het met CD-tjes doen. Vanavond zijn Elly en ik uitgenodigd om langs een toneelstuk (met eten vooraf) te gaan. Dat gaan we maar doen, altijd gezellig er eens even uit te gaan. Het weer is de laatste dagen fantastisch, ruim 8 graden en een stralende zon. Er staat ook geen wind, dus verbaast het me niet als ik mensen buiten in de korte broek zie lopen. Als ik straks nog even kan neem ik de MAC maar lekker mee naar buiten in het zonnetje.

Zaterdag heb ik een afspraak om een huis te bezichtigen samen met een bevriende bouwkundige, het is een klein maar degelijk huisje bijna aan de rand van Rocky. De afspraak staat in de middag, in de ochtend kan ik nog meehelpen om de bulten sneeuw bij een van de bevriende buren op te ruimen. De sneeuw smelt nu snel en de grote hopen sneeuw zorgen voor wateroverlast. Tijdens het werk is er ruimte voor grappen en grollen. Om 3 uur is de afspraak voor de bezichtiging, toch wel erg spannend nu. Het huis zelf is klein maar ruim genoeg en mooi onderhouden. Er zit ruim tuin bij en er is een prachtig uitzicht op de bergen. Na overleg met de vakman heb ik een bod kunnen doen die lijkt geaccepteerd te worden. Er moet nog onderzoek gedaan worden voor juridische aspecten, als alles goed is kan per 1 april de overdracht plaatsvinden. Ik kom dus waarschijnlijk een week later terug dan gepland is in Holland. Maar er is een reden voor een klein feestje.
Het gekke is ook dat ik niet echt naar deze woning keek, ik had van enkele makelaars een andere lijst huizen gekregen. Dit leek telkens niet wat ik zocht. Tijdens de laatste rondrit kwam ik samen met tante toevallig bij dit huis langs. Heeft Fenny ons geleid naar dit huis misschien?

Zondag doen we het rustig aan, gaan nog even op bezoek bij de buren. Het is nog steeds prachtig weer hier dus lekker buiten zitten. De komende week is minder goed weer voorspeld, weer kouder met sneeuw. Gelukkig is de luchtvochtigheid lekker laag en voelt dat prettig aan.

Link naar het huis in Rocky

EN: This week is the travel to Canada, have to cancel Fenny’s accounts and look for a shelter in Rocky. I had to be up at 5 a.m., drive to Dooitze & Greetje with the motorhome to park is safe and after a coffee Dooitze brings me to the train-station near his Highschool. The trip is fine and soon I can drop my mainluggage to the check-in at the KLM-desk. Many moments of emotions, make trips and desicions alone without Fenny to and from Canada. Again, for the first time alone. The flight to Calgary was oke, during the trip I could make some pictures. In Calgary three big airplanes arrived almost at the same time, it was very crowdy there and I had to wait a long time. Then I delivered Fenny’s workpermit to CIC and Richard picked me up and drove me home. We had chats and a great India meal. At 9 p.m. (5 a.m. in Holland) I went to bed exchausted.
Tuesday Richard drove me to Dick, we had a meal and coffee there and said goodbeye to Richard. Then Dick and I shovelled the Van out and insured the car again so I could use it coming weeks. Then I drove to Elly, I had to delivered lots of ‘hugs’ there. Seeing her again was very good. I took all the luggage out of the Van, had some chats with Elly and the latest news and went to bed tired again. Now I discover how tired I am from last weeks since I have time now to relax a bit more.
Wednesday I relax a bit first and update the weblog and read the emails. And I find out that I ran out of minutes on my cellphone, I used it for some textmessages only. I have search for a local plan, this is not funny at all. I can find a plan that fits me, buy a cellphone from Petro-canada. Easy to manage form the web too. I clean the mail, visit our bank, accountant, insurance and cancel the health care. This is the difficult part for me… And there is a letter from Ford Canada, there seems to be a mistake in the car that has to be fixed. And I look for houses too, discuss this with Elly about how nd were to look for. Internet is only available inside Rocky, so I have to search in town. To be honest: most houses affordable are not looking very nice or have a bad location. When we drive around and see one of the last options we suddenly see another house for sale by owner. This one is not looking bad at all, good shape, big garden and nice view to the mountains. We investigate this one for now……
Thursday other smaller chores to do and look for more information about housing and were to think of. It seems that buying a house here in Canada is completely different as in Holland. Today most of the paperwork is finished, we visit the Konynebelts and have a very welcome there.
At Friday I have an oppointment at the Ford-dealer, they put a new part in for free. It is a rather warm outside, clear blue skies and no wind at all. Not surprised that I see people in shorts outside. This evening we are invited at a play from the Christian school, a (great) meal included. It seems to be very good to be there, leads me off from stress and I feel like ‘home’ again. Thanks, very very much folks!
On Saturday I have an appointment for the house in the afternoon, enough time to help the Konynebelts first to get rid of some piles of snow in the backyard. Time for some jokes too besides the work that has to be done. At three Adrian and I arrive at the house-for-sale. The house seems to be in good shape, worth it to make an offer.

NL,  21 - 28 februari: Deze week deed ik vooral activiteiten om adressen te verzamelen en bedankkaarten versturen, met meerdere mensen zijn adressen uitgezocht en verzameld. Gelukkig hebben we email tegenwoordig om de lijsten zo compleet als maar mogelijk te krijgen. En toch lukte het niet om alle adressen compleet te krijgen, sommige reacties waren getekend met b.v. de voornaam en dat is niet voldoende voor een postbode. Deze week brengt Derk naast de etiketten ook de video langs, deze is prachtig en ik ben er bijzonder emotioneel onder. Het lukt me niet om deze in 1 keer te bekijken, stukje voor stukje dan maar. Bovendien wil ik graag kopieën van maken zodat ik er ook eentje mee kan nemen overzee. Dit lukt uiteindelijk voor 2 DVD’s die ik toevallig nog heb liggen, later als ik weer terug ben maar meerdere kopieën maken.

De rest van de papierwinkel is nu geregeld en neem ik wat meer tijd om andere zaken te doen, het huishouden is aan de beurt en ook de camper moet nog leeggehaald worden: al die tijd zijn waren die niet direct tegen vorst kunnen buiten in de camper blijven staan. We zouden immers weer richting Portugal gaan denken, nu dit niet lukte is er verder geen aandacht meer aan besteed. Ik was best beducht voor lekkende blikken of zoiets maar dit was niet het geval. En nu de kasten toch overhoop zijn kan ik beter maar even doorpakken en zoveel mogelijk opruimen binnenshuis. Ik heb lange tijd geen aandacht besteed aan huishoudelijke zaken en had dus geen idee wat en hoeveel er aan voorraad in huis was. De rest van de week is besteed aan inpakken van de bagage voor de komende weken, waar ik ook best tegenop zag: waar we voorheen alles samen deden sta ik er  u alleen voor. Geen idee hoeveel tijd dit pakken kost en waar de nodige spullen zijn gebleven noodzakelijk om te gebruiken in Canada. Dit regelde Fenny  doorgaans, ze schreef meestal op wat we waar bewaarden maar ik kon deze notities niet 1-2-3 terug vinden. Gelukkig  kreeg ik de ‘luggage’ op tijd gepakt, konden vrijdag de meeste bedankkaarten de deur uit en had ik zondag nog eventjes de kans om langs enkele mensen te gaan. En juist deze dag regende het in huis telefoontjes, net nu ik er even niet was. Nou ja…, het is niet anders. Ik had me eigenlijk voorgenomen om ongeveer om de dag thuis te zijn en uit te gaan, de laatste dagen was ik voornamelijk in huis bezig en vond ik het zelf ook goed om even weg te gaan. Het was al-met-al een bewogen en emotionele week, ik heb veel kunnen doen en vond ook tijd en ruimte om emoties toe te laten.
De komende weken zal ik waarschijnlijk wel veel bij tante Elly zijn in Rocky Mountain House, ik kreeg van velen ook al reacties mee voor haar (kaartjes, groetjes, hugs, recepten, etc etc) die ik allemaal over breng. Maar wat houdt je tegen om ook op het weblog te reageren zodat ze dat zelf kan lezen?? Ga je gang zou ik zeggen. Ik probeer zoveel mogelijk emails te lezen, met Skype contact te onderhouden (Skype-naam is zetveld) en vooral het weblog bij te houden met de laatste nieuwtjes en foto’s. Maar bedenk ook dat ik niet altijd en overal (zoals in Holland zo gewoon is) voortdurend on-line ben en de mail lees, het is maar weer de vraag waar internet beschikbaar is. Ik probeer wel in de avond ( dat is voor mij de ochtend) beschikbaar te zijn en in de middag op pad te gaan met de dingen die ik wilde doen.  Ik stelde mijzelf wel de vraag “waar maak ik nu foto’s van?”. Nou, behalve opmerkelijke zaken en familie wellicht. Wellicht zijn er in het ‘achterland’ nog verzoek-foto’s?
Zondag avond ben ik laat in huis, nog iets pakken, afwassen en uiteindelijk beland ik om 2 uur in bed. De wekker is gezet op 5 uur, dat belooft een kort nachtje te worden. Vanmorgen heb ik nog getracht in te checken via de KLM-site, maar opnieuw lukte dit niet. Dus rest me niets anders dan op tijd te vertrekken om zo nog een redelijke plaats te bemachtigen. Ik kan jullie alvast wel verklappen dat dit is gelukt, ik schrijf dit stuk op 11.000 meter hoogte uitkijkend over ijsschotsen halverwege de vlucht. Een foto waard…

EN, Februari 21 - 28: This week I tried to collect all the addresses for the thank-you cards, many people helped to search through all the postcards and other items to make the list complete as possible. Not easy if you know that some signed with only the first name. Colleague Derk brings the addresslabels and the video of the ceremony, the video is beautiful and makes me very emotional. I can make some copies for backup so I can take one with me overseas. I make more copies later to give away to those who would like to have one.
The rest of the paperwork is arranged quickly and finally I have more time to spend on other things like housecleaning, empty the motorhome (still some frost sensitive stuff in there) and start packing as far as I can for next week overseas. Before we did things all together, now I have to make all decisions alone. I have no idea how long the packing will take me. And this time I have to take many papers with me, like the translated death certificate and more proof of marriage, etc etc. Were to find all this?? Fenny arranged these kind of things normally. Fortunately I arranged it all in time and I had the Sunday left to visit some people before I would leave next month. And this Sunday many people called to wish me a good trip, sorry I wasn’t there. It was a very emotional week but I felt the time to feel that all besides all the work.
Sundayevening I was home rather late, pack some more things, dishes and I’m in bed at 2 a.m. The alarm is set for 5 so it will be a very short night.The check-in at the KLM-website did again not work for me, so I have to leave early for checkin at the Schiphol desk and hope to have a window seat.
The coming weeks I expect to be at Elly’s place mostly in Rocky Mountain House, many people asked me to hug her and bring the best wishes and postcards. Of course I will do that, she was very helpfull to us specially in the last weeks. I try to update the weblog as much as I can. If an internet connection is available. But he pictures…., were do I take pictures from? As allways I’ll do my best. Week 8 has no pictures for publication, next week I’ll guess there will be more.

NL: Hierbij wil ik jullie namens Fenny en de familie bedanken voor alle aandacht die we van jullie hebben gekregen in ons proces van ziek zijn en afscheid nemen.

Als het goed is hebben jullie een kaart in de bus gekregen, we hebben ons best gedaan om alle adressen op te sporen. Mocht je geen kaart hebben ontvangen en je wilt graag een exemplaar, laat dit dan s.v.p. even weten via fennyoosterhuis@gmail.com met je adres er bij. Je kunt ook een pdf-versie downloaden, klik dan hier.

EN: In this message we would like to thank you for all the attention and support in this process of sickness and later on.

Most of you should have had a card in your mailbox by now, we did our very best to collect and print all the addresses. In case you did not recieved a card and you would like to have one, please let us know using the emailaddress of fennyoosterhuis@gmail.com with you address included. Or you can download this PDF-file. I’ll take the cards for Canada along with me next week.

Vandaag vond ik tijdens een backup aktie een aantal wel heel speciale bestanden terug. Deze zijn door Fenny gemaakt tijdens ons ‘Sabbatical Year’ in Canada. Ik wist niet van het bestaan af, wellicht dat het me daarom zo verraste??

Er zijn 3 presentaties, eentje kenden we al die over Canada ging. Fenny heeft deze kennelijk omgezet als zelf-roulerend webdocument. Daarna heeft ze er zelf ook nog 2 gemaakt en er aan toe gevoegd. Eentje gaat over haar visie over het gedicht van Hans Andreus die ik voorlas tijdens de uitvaart, de andere kan ik niet plaatsen maar is wel erg toepasselijk nu. Van beide laatste heeft Fenny onze eigen foto’s gebruikt. Veel kijkplezier.
Link 1: Oh Canada
Link 2: Andreus
Link 3: Cocon

NL: Week 7 is er een met moeheid. Het is kaal en kil in huis. Geen aanspraak van Fenny, zelfs geen grapjes of kaartjes op Valentijnsdag. Het is de 18e al een maand geleden dat Fenny overleed. Tijd lijkt snel te gaan, het leek me gisteren toe. Het is vooral de enorme papierwinkel die me aanspoort om dóór te pakken, hier zit tijdsdruk op.

Het kostte me vier volle dagen om alleen de ziektekosten de deur uit te krijgen. Vanaf de tijd dat de kanker werd ontdekt (20 maart) is hier met opzet geen aandacht aan besteed, de tijd SAMEN was belangrijker. Gelukkig maar, zo weinig mogelijk papierwerk heeft ons meer laten genieten. Donderdag lukte het me om de onkosten met 70 bijlagen de deur uit te krijgen. En dus kon ik eindelijk met de bedankkaarten beginnen, samen met Greetje en Dooitze de stapels kaarten doorgewerkt om adreslijsten te verzamelen en vooral proberen om niemand te vergeten. Opgeteld kom ik nu al uit op totaal 587 kaarten, een dikke 200 A4-tjes en meer dan duizend (!) emails. Dit verzamel ik later wel, eerst de bedankkaarten versturen. Fenny heeft deze zelf nog samengesteld, ik hoop deze in week 8 ergens in huis te hebben van de drukker.
De crisis in het kabinet gaat grotendeels langs me heen, zelfs het schaatsen kan me niet boeien. Bezoek boeit me des te meer, geeft me weer wat aanspraak. Deze week lukt het me ook om langs de notaris te gaan i.v.m. overdrachten en verkoop van de woning. Dit waren we toch al van plan, maar wel samen. In de vele gesprekken die Fenny en ik samen hadden stelden we wel vast dat ik onze plannen wel zou moeten voortzetten. Toen de notaris vertelde dat mei de beste tijd zou zijn voor verkoop en dat dus april geadverteerd moest worden voor veiling (in deze streek vrij gewoon). Dat betekende ook dat ik slechts de maart-maand had voor om Fenny uit te schrijven bij diverse instanties in Canada en voor huisvesting te gaan kijken. Het lukte om op 1 maart te vertrekken en gepland staat om op 29 maart terug te komen. Ik vind dit erg lastig, om alweer zonder Fenny te beslissen en te gaan. Maar veel tijd om daarover in te zitten is er niet, over een week al vliegen. Gelukkig kan er veel electronisch geregeld worden tegenwoordig, velen helpen bij het vinden van zoekgeraakte adressen. Uiteindelijk zijn er meer dan 500 kaarten te versturen.
Volgende week staan nog enkele afspraken, tussendoor maar proberen om in te pakken. Wie weet wat ik tegenkom, jullie lezen het vast wel weer.

EN: This week I was very tired. It is cold and lonely in the house. No Fenny around me, no jokes any more or even a note about last Valentines Day last Sunday. This week was the 18th…., it more then a month ago since Fenny passed away. Times sure flies, it looks like yesterday to me. But it is the huge amount of paperwork that keeps me going, deadlines are near.
It took me 4 full days to arrange all the forms for Health-care deductions and post them. We did not do this since the cancer was discovered, we decided to use all the time we had together and let me do this afterwards. A good choice. Avoiding this ‘red tape’ gave us more time to spend together and enjoy. No, I could finally drop the packet into the mailbox 70 copies included. So, now I finally have some time left to collect all the addresses for sending the cards to thank everybody. Together with Dooitze and Greetje we organized all the cards and typed the addresses for labels. More then 500….. We got more then 587 postcards, 200 or more personal notes and more then thousand emails.
This is for later to reorganize, it feels good too that Fenny wrote these thank-you cards herself. I hope to send them at the end of week 8 just before my flight.
There are many things around me I don’t notice, like it does not bother me at all. Even the speed skating in Vancouver is not hot to me. Visitors I do like, good to have a chat with them. This week a make appointments for selling the house. We had those plans any way, and we both decided to go on this way. It seems that May is the best time to sell, that means that April is the time for announcements in the newspapers. So I have a lot of cleaning to do inside and outside, including cleaning the garden. So March is the only time for me to go overseas and do what I have to do for cancelling all Fenny’s accounts in Canada and look for a shelter like Fenny told me to look for. I could make appointments to fly to Canada from March first and be back around the end of March. Not easy, to make descisions like that, make plans for trip without Fenny and cancel all her things abroad. It feels like getting rid of the life we had planned, it hurts a lot. But it has to be done whitin a certain time, and since we can do a lot by emails and website it is a lot easier these days.

Next week more appointments have to be made, in between I try to pack my luggage for March. If there is more to write about, you’ll read this for sure at this place.

NL: Ik ben van 1 t/m 30 maart afwezig. Ik ben dan voornamelijk in Canada om diverse uitschrijvingen te doen na Fenny’s overlijden.  Ik schakel mijn GSM in deze periode uit, je kunt me via email bereiken.

EN: I’m absent from March 1st - 30th. I’m mostly in Canada that time to cancel several services we requested, now Fenny passed away. My cell-phone is switched off during this stay, you can reach me by email.

8 - 15 februari: Deze week is het wat rustiger dan voorgaande weken, ook Tante Elly gaat vertrekken op woensdag. Soms komt er nog bezoek langs, nog even afscheid nemen van Tante die zo intensief met ons mee geleefd heeft. Het moet er toch weer van komen, ook zij heeft haar eigen ‘jobs to do in Rocky’ die al zo lang zijn uitgesteld.

Maandag en dinsdag zijn er bezoekers langs geweest, woensdag brengen Greetje en ik Mrs Elly naar Schiphol. Het afscheid is erg ontroerend. We zijn laat weer in huis, sneeuwval bemoeilijkt het rijden op de snelweg. De rest van de week probeer ik vooral de papieren aan te pakken die binnenkomen van de instanties. Dit kost me veel tijd, toch dient dit eerst te gebeuren vanwege de tijdslimieten voor deze instanties.

Fenny heeft me nog een aantal dingen gevraagd te doen na haar afscheid. Één daarvan is het opdelen/stekken van een speciale plant die we kregen (van Hans en Anja) toen we dit huis kochten. Deze plant heet ‘Eeuwigblad’ en symboliseert de eeuwigheid. Deze plant is inmiddels erg groot geworden gedurende de 10 jaar dat we hier wonen en prima geschikt om geheel op te delen voor stekken. Fenny vroeg me deze aan te bieden aan iedereen die daar waarde aan hecht ter herinnering aan haar. Laat maar weten of je hier een stek van wilt. De plant kan ongeveer een meter hoog worden en verdraagt geen (nacht)vorst. Daarnaast is er een grote hoeveelheid zaden beschikbaar van natuurlijke planten (Akelei, reuzen afrikaan, stokroos, sier-erwt, etc) voor in de tuin.

Ik krijg vele verzoeken om langs te komen bij menigeen. Dit ga ik doen ook, ik heb mezelf zo’n beetje 1 dag uit, 1 dag thuis beloofd. Toch is het noodzaak dat ik eerst de papierwinkel wegwerk. Ergens begin maart ben ik een paar weken in Canada, daar hadden we ons al voor diverse zaken ingeschreven voor de plannen in April/Mei en daarna. Fenny moet daar nu weer worden uitgeschreven, de officiële vertaling van de overlijdensakte is net binnen.

Inmiddels staan de foto’s van week 6 er op. Veel kijkplezier.

1 - 7 februari: Deze week zit ik voornamelijk in Frankrijk, even wat bijkomen van de fysieke en mentale inspanningen van de laatste tijd. Dat bleek achteraf een prima beslissing te zijn, ik heb erg veel geslapen in deze week. Mijn werkzaamheden bleven ongeveer beperkt tot het aanhouden van de houtkachel, dus had ik soms nog even tijd om door het merengebied te trekken. Ik kreeg een auto tot mijn beschikking dus had ik vrij spel. Kees (de man van Laura) was uitstekend gezelschap en bovendien een prima kok, zo bleek! Dank jullie wel voor de week van rust en een beetje ontspanning. We zaten deze week hier

Vrijdagavond was ik weer terug, kwam in een donker en koud huis binnen. Dát was wel even slikken en de moed zonk me even in de schoenen. Omdat het al vrij laat was ben ik vrijwel direct te bed gegaan, best wel vermoeid na de rit. De zaterdag en zondag erop heb ik voornamelijk opgeruimd en met papierwerk aan de slag. Dit neemt nog wel wat tijd in beslag voorlopig. De kaarten lagen in een stapel op de deurmat, komen nog steeds binnen. Ik heb de kaarten eens geteld van de ziekteperiode, buiten de deelnemingskaarten waren het ruim 430 stuks over de laatste 8 maanden! En dan nog alle electronische kaarten, mails, etc. Zondagavond kwam gelukkig Tante Elly weer hier samen met Jan Jetse, dat brak de sfeer weer een beetje. Ze is van plan om woensdag weer te vertrekken naar Canada, na een periode van 9 weken. We hebben dus nog een paar dagen om ‘af te bouwen’.

Ik vind het nog steeds gek om te zeggen dat het redelijk goed met me gaat, uiteraard ben ik erg verdrietig en mis dat ‘gouden meisje’ enorm. Maar ze heeft me zoveel ‘leef-voer’ meegegeven dat ik wel weet dat ze zelf ook de schouders er weer onder zou hebben gezet en dat van mij ook verwacht zou hebben. Maar het doet me pijn om elke keer weer ‘voor het eerst’ weer ervaringen te beleven zonder haar, zelfs de geur van Tante Elly’s pannekoeken is genoeg voor me om om te kijken naar de deur waar Fenny nu blijft…. Dit is ook zo als Lieke komt, zij heeft de meeste tijd met Fenny doorgebracht hier in huis zolang dat kon. Ik kan nu zélf de tijd nemen voor Lieke en dat voelt wat vreemd ineens. Zoals alle ‘eerste keren’ het heftigst zijn…, in welke zin dan ook…..

Ik heb mezelf maar voorgenomen om te proberen één dag in huis en één dag buitenshuis te verblijven ongeveer. En toch ook een beetje proberen om vooruit te kijken, naar de toekomst die we ons voor ogen hadden. Dat geeft me wel voldoening….., denk ik. De stapels papierwerk die nu op me wachten zijn niet leuk, maar hoort er wel bij om weer te proberen aan de toekomst te bouwen. Gelukkig wisten we van elkaar wat we verwachtten dus weet ik ongeveer wat me te doen staat.

Hier vind je de links naar diverse onderdelen van de uitvaart 25 januari j.l.

Foto’s: deze zijn er in 2 series omdat ze met verschillende camera’s zijn gemaakt. Samenvoegen zou te veel tijd kosten, vandaar dat ze in 2 delen geplaatst zijn:

Serie 1

Serie 2

- * - * -

Muziek, allen WMA-files  (dit zijn vrij grote bestanden, geduld a.u.b.)

Nr 1 (Binnenkomst)

Nr 2

Nr 3 Tekst bij nr 3:

“And now you are alone my friend, and I must set you free….
And you must face the world outside, and find your destiny…….”

Nr 4 (Bij verlaten aula)

Deze muziek kennen we van SKY.FM internetradio, klik hier

- * - * -

Teksten (allen PDF-files):

1 Rijke

2 Gedicht ‘Voor de dag van morgen’ van Hans Andreus

3 Tekst van Henk (gebracht door Rijke)

4 Tekst van Loes

5 Tekst van Hans

6 Tekst van Robert (namens alle leerlingen)

7 Tekst van Rolf (namens de school)

- * - * -

De muziek is niet erg bekend gebleken, als je wilt horen waar wij ze vonden klik dan hier en klik dan op [Listen Now].

Verder vragen mensen om de foto van Fenny die op de kaart stond. Hieronder staat ie gecomprimeerd weergegeven. Als je deze wilt bewaren, klik er dan met je rechtermuistoets op en kies voor opslaan. De foto is inderdaad erg mooi en passend, vooral de uitgestoken open hand wordt telkens weer genoemd.